แอนน์ : ให้ป้าแนะนำต้วก่อนเลยค่ะ
ป้าดอง : ป้าดองค่ะ ทำงานอยู่ที่ดาว้องก์สาขาเยาวราชนานพอสมควร มีความรู้สึกว่าสนุกกับงานที่ทำ

แอนน์ : ป้าดองทำงานมานานอย่างนี้มีฉายาต่างๆ มากมาย แต่ที่อยากถามคือป้าดองดุไหม
ป้าดอง : ถามว่าดุไหม ไม่ดุหรอกนะ แต่ป้าเป็นคนเสียงดังก็เลยดูเหมือนดุ จริงๆ จะเป็นคนชอบเล่นมากกว่า

แอนน์ : แล้วทำไมถึงได้มีข่าวออกมาว่าป้าดองดุ
ป้าดอง : คงเป็นเพราะเสียงดังมั้ง ก็เลยดูเหมือนดุ การที่เราเป็นคนพูดเสียงดังมันจะมีความรู้สึกว่าดุ ไม่เหมือนคนที่พูดเนิ่บๆ นิ่มๆ ดุยังไงก็ดูซอฟลง มันก็ให้ความรู้สึกที่ต่างกันได้จากน้ำเสียงนะ

แอนน์ : เวลาดุนี่ป้าดุในเรื่องใดคะ
ป้าดอง : เวลาดุเหรอ จะว่าดุก็ไม่เชิง แต่ถามว่าถ้าคุณทำถูกต้องตามกติกามั๊ย มีอะไรจะคุยกันหรืออะลุ่มอล่วยกัน แต่บางทีคุณมาติดต่อคุณแบบแข็งมา ไม่มีอะไรมาสักอย่างแต่จะเอาทุกอย่าง บางทีเราก็ต้องแข็งไป

แอนน์ : แล้วที่ว่าป้ารักเด็กไม่เท่ากันละคะ
ป้าดอง : ก็รักทุกคนนะ เพียงแต่ว่าจำนวนเด็กที่มาเรียนมีมาก ความสนิทใกล้ชิดไม่เหมือนกัน เด็กบางกลุ่มนี้เราคุยด้วยเล่นด้วยเราก็เหมือนสนิทกันมากเลยดูเหมือนเรารักมากกว่า แต่เด็กบางกลุ่มไม่ค่อยได้คุยได้เล่นก็ดูไม่ค่อยสนิทกัน แต่จริงๆ แล้วก็รักเท่าๆ กันนะ

แอนน์ : รักเท่ากันจริงหรือคะ ไม่แตกต่างกันหรือระหว่างเด็กห้องสดกับเด็กที่เรียนวีดีโอ
ป้าดอง : ก็จริงนะซิ รักเท่าๆ กันและก็ไม่แตกต่าง เพราะเด็กห้องสดก็ไม่ได้รู้จักทุกคน แต่ว่าเด็กที่ว่าสนิทหน่อยก็ได้พูดคุยกัน เล่นกันมากหน่อย ความสนิทก็มาก ก็เลยดูว่ารักมากมั้ง

แอนน์ : แต่เด็กห้องสดจะเจอกับป้าดองใช่ไหมค่ะ แต่เด็กรอบวีดีโอไม่ค่อยเจอป้าดองก็เลยไม่ได้เล่นกันแบบนี้หรือเปล่า
ป้าดอง : ไม่ใช่นะ เพราะบางทีก็มีไปสาขาเหมือนกันนะ พอเด็กๆ รู้ว่าเป็นป้าดองก็เข้ามาคุยด้วยนะ

แอนน์ : สรุปว่าป้าดองรักเด็กไม่เท่ากัน
ป้าดอง : จะว่าไม่เท่ากันก็เป็นไปไม่ได้ เพียงแต่ว่าโอกาสที่เขาจะใกล้ชิดเรามีมากกว่าเท่านั้นล่ะ

แอนน์ : เพราะว่าใกล้ชิดกับเด็กๆ หรือเปล่าคะ ทำให้ป้าดองดูสวยขึ้น
ป้าดอง :ไม่หรอก เพียงแต่ว่าเด็กเขาจะมีอะไรมาให้เราได้สนุกสนานอยู่ตลอดเวลา ไม่มีอะไรให้ซีเรียสเดี๋ยวคนนี้แหย่มั้งเดี๋ยวคนโน้นแหย่มั้ง ทำให้เราอารมณ์ดีก็เลยสบายใจขึ้น

แอนน์ : แล้วอย่างเรื่องความรัก การคบกันล่ะคะ ป้าแนะนำเด็กว่าอย่างไร กับเด็กในวัยนี้
ป้าดอง : ก็สอนเค้านะว่าในวัยของคุณนะ ถ้าคุณไม่มีแฟนคุณก็ผิดปกติ คุณไม่มองเพศตรงข้าม คือคุณผิดปกติ ต้องมองหน่อย มันก็ต้องมีมองผู้หญิงคนนี้หน้าตาดี ผู้ชายคนนี้มันน่ารัก แต่ถามว่านะเวลานี้คุณมีโอกาสเลือก คุณอยากเป็นคนเลือกหรือเป็นคนถูกเลือก ถ้าคุณอยากเป็นคนเลือกคุณก็ต้องใช้เวลาเหมือนคุณเป็นแก้วเปล่าๆ คุณก็ใช้เวลาสะสมน้ำเป็นหยดไม่ใช่ใส่ทีเดียวเต็มแก้วเลย เกิดน้ำที่ใส่ไปมันเป็นน้ำร้อนแก้วแตกไม่มีแก้วจะใส่น้ำก็ต้องไปหาแก้วใหม่ แต่ถ้าคุณค่อยๆ สะสมคุณมีโอกาส คุณมองน้ำแก้วถ้ามันเริ่มขุ่นมันกินไม่ได้แน่ ไม่สะอาดเราสามารถเทน้ำนั้นทิ้งได้ แล้วลองน้ำใส่ใหม่เราดูออกนี้ว่าน้ำแก้วไหนสะอาด น้ำแก้วไหนสกปรกเพียงแต่เราจะเลือกน้ำแก้วไหนเท่านั้นเอง

แอนน์ : แล้วเด็กเค้าจะมีปัญหามาถามป้าบ้างไหมคะ
ป้าดอง : ส่วนมากไม่ค่อยมีนะ เค้าคบกันก็จะกุ๊กกิ๊กๆ เค้ามีลิมิตของเค้า คือถ้าคบกันไปสักพักแล้วเค้ายังโอเคเค้าก็คบกันต่อไป ถ้าเค้าไม่ใช่ก็เป็นเพื่อนกันได้ ส่วนมากที่เห็นก็เป็นลักษณะนี้มากกว่า

แอนน์ : แล้วอย่างนี้ความรักครั้งแรกของป้าดองเป็นอย่างไรบ้างเป็นแบบเด็กสมัยนี้ไหม
ป้าดอง : คือมองก็เหมือนรุ่นๆ เด็กสมัยนี้ เริ่มต้นก็มองหน้าตานะ ความรักครั้งแรกของป้าดองจำไม่ได้แล้วนานๆๆๆๆๆมาก แล้วก็หลายปีแล้วน่ะ ตอนนี้ลืมไปแล้วว่ามันเป็นยังไง ลืมความรู้สึกนั้นไปแล้ว

แอนน์ : จริงหรือคะ
ป้าดอง : ค่า

แอนน์ : นิยามความรักของป้านี้เป็นไงคะ ใช่รักคือการให้ หรือรักคือการแย่งชิงหรือเปล่า
ป้าดอง : แย่งชิงเค้าไม่เอาหรอก เกิดได้มาไม่ใช่คนที่เค้ารักเรา ถ้าเราคิดจะเลือกเราก็เลือกคนที่เค้ารักเรา จะได้ทุกอย่างจากเขา แต่ถ้าเราเลือกคนที่เรารักเขา เราก็ต้องเป็นฝ่ายให้เขาทั้งชีวิต

แอนน์ : อย่างนั้นนิยามความรักของป้าดองก็เลือกคนที่เค้ารักเรา
ป้าดอง : เราก็เลือกคนที่เค้ารักเราแล้วเราก็ต้องมีใจให้เขาบ้าง ไม่ใช่เค้ารักเราอย่างเดียวแล้วเรามีแต่ความว่างเปล่าให้เค้ามันก็อยู่กันไม่ได้

แอนน์ : แล้วสเปกผู้ชายของป้าละคะ
ป้าดอง :ไม่มีค่ะ อยากได้คนอารมณ์ดีจิตใจดีอยู่ด้วยแล้วเรามีความสุข เช่นการที่เรามีใครเอื้ออาทรเราก็มีความรู้สึกดีๆ

แอนน์ : แล้วอย่างคนในเครื่องแบบล่ะค่ะชอบเป็นพิเศษไหม เพราะได้ยินมาว่าป้าชอบชายในเครื่องแบบ
ป้าดอง : ไม่เคยมองเลยน่ะ ถ้ามองก็ว่าพวกนี้ขี้เต๊ะซะมากกว่า แต่ตอนนี้ชอบชายในเครื่องแบบเพราะว่าต้องติดต่องานกัน

แอนน์ : แล้ววันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาป้าคิดว่าตัวเองเป็นดอกไม้ชนิดไหน
ป้าดอง : วัยขนาดนี้ไม่เหมาะจะเทียบกับดอกไม้ แต่ถ้าเป็นดอกไม้จะเป็นดอกไม้พลาสติกหรือเปล่าเนี่ย สีก็ไม่ตกเหี่ยวก็ไม่เหี่ยว

แอนน์ : แล้วสถานที่ไหนที่อยากไปเที่ยวในวันวาเลนไทน์ ที่คิดว่าโรแมนติกที่สุด
ป้าดอง : มันอยู่ที่คนนะไม่ใช่สถานที่ อยู่ที่คนมากกว่าว่าคนที่ไปกับเราจริงใจแค่ไหน

แอนน์ : ป้าพูดเกี่ยวกับความรักปิดท้ายหน่อยค่ะ
ป้าดอง : ถ้าเราคิดจะรักคนอื่นเราจะต้องหันกับมาดูตัวเองว่ารักตัวเองมากพอที่จะเผื่อแผ่ให้คนอื่นบ้างหรือเปล่า

แอนน์ : ขอบคุณป้าดองมากค่ะ